Bir Sabah Erciyes Yamaçlarında Kayseri’nin sabahı her zaman sert başlar. Hava, yüzüme bir tokat gibi çarpar ama o tokatın içinde garip bir huzur vardır. Erciyes’in eteklerine doğru çıktığım o gün de öyleydi. Cebimde eski bir defter, elimde yarısı kurumuş bir kalem… Kendime sık sık yaptığım gibi yine doğaya kaçmıştım. İçimde bir sıkışma vardı. Adını koyamadığım bir hayal kırıklığı… Sanki ne yapsam eksik kalıyormuş gibi. İnsan bazen hiçbir şey olmuyorken bile yorulur ya, işte tam öyle bir zamandaydım. O sabah bir görevim vardı: fidan dikmek. Belediyenin küçük bir etkinliği gibi görünüyordu ama benim için bundan fazlasıydı. Çünkü o gün ilk kez…
Yorum Bırak