Bir gün, bir kasaba okulu öğrencisi olan Elif, sabah kahvaltısında annesiyle birlikte güne başlamıştı. Annesi, onun için her zaman bir rehber, her zaman bir dost olmuştu. Elif, okuldaki sorunları, hayalleri ve hedefleri hakkında annesine sıkça danışırdı. O sabah da, annesinin sıcak kollarında yeni bir konu açılmıştı. “Anne, bazen bazı şeyler neden hep aynı şekilde oluyor, sanki bir döngü gibi… Her zaman aynı şeyleri hissediyorum,” dedi Elif, kafasında beliren bir soru ile. Annesi, Elif’in yüzündeki sorgulayıcı bakışı fark etti ve içten bir gülümseme ile cevap verdi: “Bazen bu, koşullanmamızla ilgilidir. Hatta bizim düşüncelerimiz, bazı olaylara nasıl tepki verdiğimiz de genellikle koşullandığımız…
8 Yorum