Kedi ve Köpekler Etçil mi, Otçul mu?
Bugün bir “kedi ve köpekler etçil mi otçul mu?” sorusuyla uğraşmaya karar verdim. Hani bazen, günlük hayatta çok derin şeyler düşünürken birden kayboluyorsun ya, işte tam olarak öyle bir şey. Kafamda dönüp duruyordu bu soru, çünkü bazen kedimle köpeğim arasında, sanki bir hayvanat bahçesinin içinde yaşıyor gibi hissediyorum. Ama bir yandan da bu ikilinin yemek tercihleri üzerine düşündüğümde işler biraz daha karışıyor.
Hadi gelin, hem kedilerin, hem de köpeklerin ne yediğini, neye meyilli olduklarını birlikte keşfedelim. Arada bolca komik anekdotla karışık bir yazı olacak, çünkü ben de günün sonunda 25 yaşında, İzmir’de yaşayan, arkadaş ortamında espri yapmayı seven, ama içten içe her şeyi fazla düşünen bir adamım. Kimseye, “Bak bu yazıyı yazarken kafayı yedim, deli oldum” demek istemem ama iç sesim bir noktada hep ‘takılıyor’.
Kedi ve Köpekler: Etçil mi, Otçul mu?
Kedi: Mini Etobur, Koca Kral!
Kediler… Gerçekten etçil olduklarını savunmak için çok uzun bir sürece gerek yok. Anlatmak istediğim şey, kedilerin etrafta çimenin bile görünüp görünmediğiyle pek ilgilenmedikleri. Kedi demek, et demek. Sadece hayal gücünüzü kullanarak, bir kedinin et yerine marulları yediğini düşünün. Ahmet’in kedisi Maviş, marulla ne yapacak? Kediler etçil, bunu kabul etmek lazım.
Günün birinde, kedim de şu “otçul olabilir miyim?” sorusuna kafa yorarak bir çimen parçası yedi. Tabii sonuç tahmin edebileceğiniz gibi oldu: Birkaç saat sonra, tüm evde izlediği “zihinsel savaş”ı geri aldı. “Kendi hatamdı, çimenin ne işi vardı ağzımda?” diye düşünüp, patisini silerek sanki bu işten sorumlu olan benimmişim gibi bakmaya başladı. O an, bu kedilerin yalnızca etle ilişkisi olduğunu bir kez daha fark ettim.
Şimdi bir de kendime soruyorum, “Bunu nasıl daha komik hale getirebilirim?” Belki o an biraz daha farklı olabilirdi, ama kediler cidden bu kadar bilge yaratıklar. Otçul olma fikrini bir kenara bırakıyorlar, etin peşinden gidiyorlar.
Köpek: Etçil mi, Otçul mu?
Köpeklere gelirsek, biraz daha karmaşık. Geceleri benimle yatarken köpeğim, ekmek parçası falan bulduğunda, sanki dünya çapında bir zafer kazanmış gibi mutlu oluyor. Ama! Eğer arada et, tavuk falan görürse, başına gelenlerin hiçbirisi ona hitap etmiyor. Yani, et yemek ve yemek yemek, köpekler için de bir tür gurur meselesi.
Geçenlerde kedim, “Bana bak, senin gibi otçul bir canavara dönüşemem ben” diye biraz takıldı, ancak köpeğim buna karşılık verdi: “Sürekli ekmek peşinde koşan bir köpek, bence köpeklikten çıkar!”
Köpekler otçul olabilir mi? Evet, ama bunu kesinlikle kendi koşullarında yapıyorlar. Bir ekmek parçası, biraz meyve, tabii ki yerler ama gerçek ruhlarında “eti seviyorum” diyorlar.
Kediler ve Köpekler: İki Farklı Vahşi Dünya
“Yavaş, sakin ol, bakalım burada kim haklı?”
Diyalog kısmı:
Kedim bir sabah erkenden uyandığında
Kedim: “Beni neden rahatsız ettin? Kafamı dinliyorum, düşünüyorum.”
Ben: “Senin ne düşünmeye hakkın var, Maviş? Benimki de düşünce, bak ne güzel bir yazı yazıyorum.”
Kedim: “Düşünmek… Evet, düşündüm… Et yediğimde her şey daha güzel oluyor. Marullar neydi? Anlatayım mı?”
Ben: “Aaa, ben de yazarken et yemek üzerindeyim!”
Kedim: “Fark etmez. Senin gibi yazı yazan her insan bir gün bana et ısmarlar. Bu kadar derin düşünüyorum.”
İşte kediler ve köpeklerin dünyası böyle; ikisi de çok farklı, ama her biri, yaşam alanlarında ne varsa onu tercih ediyor. Sonuçta, kedilerde biraz “ben ne istersem o olur” yaklaşımı var. Köpeklerse, her an her şeyin peşinden koşma duygusuyla hareket ediyorlar.
Sonuç: Etçil mi, Otçul mu?
Bunu sonlandırırken, “Kedi ve köpekler etçil mi otçul mu?” sorusuna kesin bir cevap verebiliriz. Aslında her ikisi de etçil! Ama bazen, bu iki yumuşak dost, otçul olabilirler. Kedim için mesela, marulla olan deneyimi gerçekten tamamen “deneysel”di. Köpeğim içinse, ekmek parçası yemek, aslında ona bir çeşit zafer gibi geliyor. Ama onların hayat felsefesi çok net: “Et mi? O her zaman daha iyi.”
Bununla birlikte, kediler kesinlikle “Marul falan bizden değil” derken, köpekler de “Ekmek parçası olsa da, et olsa daha güzel olurdu” diyorlar. Bu kadar!
Bu yazıyı yazarken, kendi hayatımda bu iki muhteşem dostumdan ilham aldım ve bir kez daha düşündüm: Hayatta çok fazla soru var, ama bazen en basit şeyler en büyük dersleri veriyor. Kediler ve köpekler hakkında da düşünmek, aslında bizlere bir şeyler öğretiyor olabilir. Hangi hayvanın ne yediğini sorgulamak, aslında bu dünyada kimin neyi sevdiğini anlamanın küçük bir yolu!
O yüzden ne yapıyoruz? Kediler ve köpekler etçil mi otçul mu sorusunun cevabı basit, ama onlar bu dünyayı yavaşça, sevimliliğiyle ama aynı zamanda biraz da eğlenceyle ele geçiriyorlar.